Pablopavo i Ludziki / Kirszenbaum

Pablopavo urodził się w marcu 1978 roku. W roku 1993 założył z kolegami pierwszy zespół. Grał i śpiewał w zespołach: Saduba, Magara, Sedativa i Vavamuffin. Współtworzył również sound systemy: Zjednoczenie (istniejący do dziś) i Ba-lan.

W 2009 roku na rynku pojawił się debiutancki krążek formacji Pablopavo i Ludziki zatytułowany „Telehon”. Płyta zebrała kilkanaście niezłych recenzji i, co ważniejsze, sporo słuchaczy.

W 2011 roku ukazuje się drugi album Pablopavo i Ludzików – „10 piosenek”. W tym samym roku pojawił się też album „Głodne kawałki” nagrany w duecie z producentem Praczasem.

W styczniu 2014 roku miała miejsce premiera trzeciej płyty Pablopavo – POLOR. Poprzedziło ją ukazanie się dwóch singli. „Koty” zaprezentowane zostały nietypowo – bo jako związana z piosenką gra typu arcade (https://www.karrot.pl/koty). „Dancingowa Piosenka Miłosna” zaś, zyskała uznanie słuchaczy wielu stacji radiowych, zajmując między innymi wysokie (bo czwarte) miejsce na prestiżowej Liście Przebojów Trójki (https://karrot.pl/dpm_video). Trzecim singlem promującym POLOR był „Mikołaj” (https://www.karrot.pl/mikolaj).

W drugiej połowie 2014 roku, Pablopavo wydał również album solowy – zdecydowanie bardziej surowy w brzmieniu i mocno akustyczny. Płyta TYLKO – podobnie jak POLOR – spotkała się z bardzo dobrym przyjęciem recenzentów oraz słuchaczy radiowych. Po raz kolejny na listach ogólnopolskich stacji zagościły single promujące to wydawnictwo: „Sobota” (https://karrot.pl/sobota) i „Carlos”.

Uwieńczeniem wyjątkowo intensywnego twórczo roku 2014, było przyznanie Pablopavo Paszportu Polityki w kategorii „Muzyka Popularna”.

Początek roku 2015 to pierwsza oficjalna płyta istniejącego od 2001 kolektywu Zjednoczenie Soundsystem. Album pokazał, że Pablopavo cały czas doskonale sprawdza się w konwencji reggae raggamuffin, a utworami takimi jak „International” czy „To dla tych” rozbrzmiewały parkiety imprez reggae w całej Polsce.

Koniec 2015 to płyta WIR sygnowana jako trio Pablopavo/Iwanek/Praczas. Płyta była zaskoczeniem dla słuchaczy i kolejnym świetnie przyjętym albumem z udziałem Pablopavo. Sam artysta powiedział, że jest to zarazem najbardziej eksperymentalna i najbardziej popowa płyta w jego dorobku.

Marzec 2017 przynosi 4 album pod szyldem Pablopavo i Ludziki. Płyta nosi tytuł „Ladinola” i jest anonsowana jako materiał popowy, ale umiarkowanie młodzieżowy.

Wydany w październiku 2018 album „MARGINAL” to piąta płyta Pablopavo i Ludzików. Jest to płyta dyskotekowa, choć nie ma pewności czy istnieją odpowiednie dyskoteki, w których można by ją zagrać. Jeśli nie, słuchacze będą musieli sobie taką dyskotekę wyobrazić, albo zbudować. Na płycie znajduje się 13 piosenek o różnym natężeniu disco, skomponowanych przez Ludziki, z tekstami Pablopavo (choć są dwa wyjątki). Artyści o płycie: Staraliśmy się działać wedle zasady, że nie wolno pozostawiać tak poważnej rzeczy jak muzyka taneczna ludziom bez wyobraźni i iskry szaleństwa.

Rok 2019 również obfitował w niebanalne rozwiązania. Do życia powołany został Naprawdę Duży Zespół. Stworzony materiał postanawiają zaprezentować światu bez większych zapowiedzi, ale za to od razu w realiach festiwalowych. Pablopavo i Ludziki wyruszyli też w Pierwsze Warszawskie Tournee, podczas którego przez siedem dni dzielnie przemierzali kolejne dzielnice Warszawy. Wnioskując po wyprzedanych biletach- pomysł przypadł publice do gustu.

Z początkiem 2020 roku materiał nagrany z Naprawdę Dużym Zespołem został zarejestrowany i ukazały się ‘’Wszystkie Nerwowe Piosenki’’. Wydawnictwo wyjątkowe. Wyłącznie na winylu i (o zgrozo) nie dostępne w żadnych serwisach streamingowych.

30 marca 2022 ukazała się płyta „Mozaika”, o której Paweł powiedział tak:

– Pod okiem i uchem DjZero nagraliśmy na nią 11 utworów rożnej długości. Napisałem dziewięć tekstów, jeden napisał Earl Jacob, a jeden wzięliśmy z książki Marcina Sendeckiego. Muzycznie, jak to zwykle u nas, jest inaczej niż dotąd. Jedni mówią, że bliżej Molesty, drudzy, że raczej Anawa, czyli najpewniej jest to jakieś pobocze muzyczne, gdzie walają się niedoszłe przeboje i przerdzewiałe refreny. Ostatnie trzy lata jakie minęły od wydania Marginala nie były dla nikogo łatwe. Ani dla grajków ani dla słuchaczy. I trochę o tym jest ta płyta, ale też trochę o tym, że są rzeczy, które pomagają przetrwać najcięższe chwile. 

5 kwietnia 2024 zespół podzielił się ze światem płytą „Lakuna”

Jest to chyba najbardziej eklektyczna a przy tym najbardziej szalona z płyt Pablopavo i Ludzików. Sporo do tańca w nieistniejących budynkach, trochę o groteskowym pięknie miłości, nieco psychodelicznego country z Targówka i funku z Utraty.

31 października 2025 ukazał się album „Lakuna 2”.
Płyta ta, jak się pewnie domyślacie, to kontynuacja „Lakuny”. Idzie chyba głębiej i mocniej niż część pierwsza. Bywa szybciej i bywa mroczniej, ale są i światełka w tym tunelu. Płyta do tańczenia jesienią, z kubkiem herbaty, z sąsiadem z bloku, choćby zmyślonym.

Pablopavo pojawił się gościnnie na mniej więcej pięćdziesięciu krążkach innych wykonawców. Nominowany był do różnych ważnych nagród i czasem je dostawał. A czasem nie. Pablopavo raczej Cię lubi i zaprasza na wszelkie możliwe koncerty z jego udziałem.

Kirszenbaum po raz pierwszy w Bogarcie!

Kirszenbaum jest jak Wyspiański na mefedronie. Ożywia postfolkowe zgliszcza, wyznacza im świeże kierunki i wrzuca prosto na loopery, ze słowiańskim przytupem zderzając późnego Toma Waitsa z Faulknerem, Norwida z korridą, a wczesną Rihannę z tym takim żółtym teletubisiem. Kierkegaard pisał o nich: „To chyba folk”.

„Nikt w tym kraju, a może nawet na całym świecie, tak nie gra. Wspaniała historia o niezadowoleniu ze świata” (Agnieszka Barańska, Radio Kraków)

„Podróż do wewnątrz, do tkwiącego głęboko w żołądku jądra ciemności” (Tygodnik Powszechny)

„Intryguje, w tekstach połączeniem erudycyjnych odniesień z purnonsensowym luzem, a muzyce szalonym eklektyzmem” (Tygodnik Polityka)

Kirszenbaum — Od roku roku 2017 charyzmatyczny duet wystąpił na scenach takich imprez jak Glastonbury Festival, Pol’and’Rock czy niemiecki Fusion Festival, w międzyczasie dając blisko 200 koncertów od Słowacji po Japonię, i nakładem Karrot Kommando wydając trzy płyty: „Stypa komedianta” (2019), „Się” (2021) oraz „Rave macabre” (2024). Obaj muzycy prowadzą również działalność literacką. Jakub Wiśniewski ma swoim dorobku dwie książki, prozatorską “Robak” (Wyd. Filtry) i poetycką “Myja” (Biuro Literackie). Kacper Szpyrka jest tłumaczem, który ma swoim dorobku: „Jak tworzy się powieść” Miguela de Unamuno (PIW) oraz pierwsze polskie tłumaczenie powieści “Pan Prezydent” M.Á. Asturiasa (PIW).